My RSS Feedhttps://macbram.nl/index.htmlHot News!enen2022-04-25T12:56:09+02:00 hourly 1 2000-01-01T12:00+00:00 Mon, 25 Jul 2022 12:59:21 +0200Opnieuw 4 meiAlgemeen2022-05-04T17:43:51+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/87f9faf093aea581a2c79b9b1494b7a1-80.php#unique-entry-id-80https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/87f9faf093aea581a2c79b9b1494b7a1-80.php#unique-entry-id-80Opnieuw 4 mei

Herdenken?

Wie?
Zij die de moed hadden
te zeggen
dit nooit meer?
Zij zijn niet meer maar
had dat zin?

Zij zijn voor niets gestorven
want
niets
hebben we geleerd en
fris en vrolijk
stappen we de volgende
oorlog in.

Herdenken?

Er valt niets te
herdenken als er
niemand
meer
is.

Björköby, 2022-05-01

]]>OmkijkenAlgemeen2022-04-25T12:56:09+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/88ce5efe44e08573d0a5db2313f20b2f-81.php#unique-entry-id-81https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/88ce5efe44e08573d0a5db2313f20b2f-81.php#unique-entry-id-81Omkijken

Ik kijk terug en zie
een autistisch
kind
dat met veel geluk
een leven leidde
waarin het
thuis
kon zijn.

Volwassen, ja, maar laat.
Inzicht nu in
wat dat kind
gedaan
maar
vooral ook
nagelaten
heeft.

Het spookt altijd
rond in mijn hoofd
waar het nooit rustig is
en
nooit
zal zijn.

Björköby, 2022-04.

]]>KerfHaikuReuma2022-04-17T11:23:31+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/a53c378b7d546773322581cadf625a8d-79.php#unique-entry-id-79https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/a53c378b7d546773322581cadf625a8d-79.php#unique-entry-id-79Kerf

De geplaagde boom
heeft een nieuwe kerf erbij.
Wordt er sterker door.



Björköby, 2022-04-15

]]>HerfstAlgemeenVrienden2022-04-01T13:06:06+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/d2db2213d676b9e4647c6d8dd6cb7454-78.php#unique-entry-id-78https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/d2db2213d676b9e4647c6d8dd6cb7454-78.php#unique-entry-id-78Voor V&H

Herfst

Er is een herfst nu
plotseling ingevallen maar
na een zomer vol en rijp.

Bitter is het
door die herfst
te moeten gaan,
voor wie samen
in die zomer waren.

Altijd zal die zomer leven.
Herinneringen sterven niet.

Björköby, 2022-04-01

]]>LijfAlgemeen2021-03-20T15:33:05+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/1020fee4d917771718ffb60a68985dee-77.php#unique-entry-id-77https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/1020fee4d917771718ffb60a68985dee-77.php#unique-entry-id-77Lijf

Ik leef in dit
geteisterd lijf
maar
het laat me steeds nog
doen
wat ik verlang.

Zolang het me dat
toelaat zal ik het
eren, verzorgen,
er plezier
aan ontlenen.

Eens zal het,
moe,
de ongelijke
strijd gaan staken.

Dan zal ik, dankbaar voor
wat het voor me was,
het eervol
na een laatste groet
verlaten
om te gaan op
een pad waar ik het niet
meer nodig heb.

Björköby, 2021-03-20

]]>FeniksTankaFamilie2020-12-02T16:19:59+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/525ceef9e24cbf78c2ba07104d58a006-76.php#unique-entry-id-76https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/525ceef9e24cbf78c2ba07104d58a006-76.php#unique-entry-id-76Voor M.

Feniks

Boos, verlaten, kind,
alles, ieder, was je kwijt.
Je bent terug nu,
sterk en uit as verrezen,
thuis bij wie er voor jou zijn.

Björköby, 2020-11-30

]]>PappaHaiku2020-11-22T14:23:31+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/4cad4f341e6ce10afccf0165e8d6bbdc-75.php#unique-entry-id-75https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/4cad4f341e6ce10afccf0165e8d6bbdc-75.php#unique-entry-id-75Voor J.

Pappa

Je was, nee, bent mijn
pappa zei je en opeens
zag ik jou opnieuw.

Björköby, 2020-11-19

]]>TerugVrienden2020-11-12T18:02:50+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/cdc242ea7644f22311ab6dee15321a74-74.php#unique-entry-id-74https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/cdc242ea7644f22311ab6dee15321a74-74.php#unique-entry-id-74


Voor T. en J.

Terugkeer

Eerst aarzelend, nors,
de armen afwerend over elkaar maar toch
achterin het hem zo vertrouwde kerkgebouw.

Dan, samen met wie hem zo goed kende,
terug, nu open eerlijk en weer thuis.

Terug in zijn kerk.

Björköby, 2020-11-12

]]>HypeAlgemeen2020-10-25T13:04:18+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/dd7b8f70cee8aa419c27698f57e235b2-73.php#unique-entry-id-73https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/dd7b8f70cee8aa419c27698f57e235b2-73.php#unique-entry-id-73Hype

Wat hebben we geklapt
voor al die werkers in de gezondheidszorg.

Wat waren we enthousiast!
Dat applaus is allang verstomd.

Het virus niet.


Björköby, 2020-10-25

]]>ToppenHaiku2020-10-25T13:01:07+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/6736f420911a2005af63f34bd1dd8a01-72.php#unique-entry-id-72https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/6736f420911a2005af63f34bd1dd8a01-72.php#unique-entry-id-72Toppen

Over de toppen
van de bomen het lage
Smålandse zonlicht.

Björköby, 2020-10-25

]]>4 mei 2020Algemeen2020-05-05T18:15:04+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/5d206d5306cf540e7c7f825c93451e54-71.php#unique-entry-id-71https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/5d206d5306cf540e7c7f825c93451e54-71.php#unique-entry-id-714 mei 2020

Een Rotterdammer huilt
niet.

Dat propje in zijn keel
dat slikt ‘ie weg
en denkt snel verder
aan de toekomst.

Op 4 mei even niet.

Dan is er het verleden.

Dan is ‘ie even héél stil.


Björköby, 2020-05-04

]]>LijfReuma2020-05-04T12:37:09+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/c69f4d168b016fd7a19f482a7832c0d8-70.php#unique-entry-id-70https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/c69f4d168b016fd7a19f482a7832c0d8-70.php#unique-entry-id-70Lijf

68 jaar heb ik
dit lijf
door mijn leven
gesleurd.

Steeds vaker laat het
me in de steek.

Ik lach het uit!
en geef niet op.

Nog niet.


Björköby, 2020-04-28

]]>SomsReuma2020-04-13T12:37:25+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/7f707109686579d31e16572111079b4b-69.php#unique-entry-id-69https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/7f707109686579d31e16572111079b4b-69.php#unique-entry-id-69Soms

Soms kijk ik van een afstand
naar die oude wankele man
die ik geworden ben.

Dan ben ik even heel,
maar in het verleden.
Ik kan
niet
terug.

Björköby, 2020-04-11

]]>Beetje DeelderProza2020-02-03T21:08:35+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/19272170a7e3a07b05e19b5b24b8b384-68.php#unique-entry-id-68https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/19272170a7e3a07b05e19b5b24b8b384-68.php#unique-entry-id-68Beetje Deelder.

Kennie schrijve.
Hoezo, kennie schrijve?
Kweenie, weet niks.
Wat nou weet niks, verzin wat!

Me kop is leeg.
Schrijvie daar toch over!
Over me kop?
Nee, over dat je kop leeg is!
Ja, maar me kop is ech leeg!

Zeggie toch da je nie ken schrijve!
Wat zeg ik je nettan!?
Kennie schrijve!


Björköby, 2020-02-03.


]]>OutboundAlgemeen2019-11-09T23:58:17+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/3e8ff6114a10fc0e90aa5ca4d94c4b7f-67.php#unique-entry-id-67https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/3e8ff6114a10fc0e90aa5ca4d94c4b7f-67.php#unique-entry-id-67Outbound

Göteborg glijdt onder de lage
luchten langs de nauwelijks
zichtbare eilanden ons voorbij.

In haar lange armen
varen we naar
open water.

Betraand zegt ze ons
goede reis.


AvH, 9-11-2019

]]>BekentenisReuma2019-08-23T23:51:31+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/b3033e4079743d8b826477cfa7771c1d-66.php#unique-entry-id-66https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/b3033e4079743d8b826477cfa7771c1d-66.php#unique-entry-id-66Bekentenis

Een gedicht schrijven,
pijn!
Ja, maar, probeer toch,
pijn!
Waarover dan?
Pijn.

Björköby, 23-8-2019

]]>Terug naar toenHaikuFamilie2018-08-30T22:57:12+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/30fde5699a4cd3a686ba39ebd6d005c4-65.php#unique-entry-id-65https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/30fde5699a4cd3a686ba39ebd6d005c4-65.php#unique-entry-id-65Terug naar toen

Eén biertje maar, één
met Cees, ooit m’n oudste broer.
Niet, nooit, voorbij, voor altijd.

Björköby, 30-8-2018.

]]>AngstHaiku2018-08-02T22:51:48+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/07563868da47d81e3dc99b1662193cbe-64.php#unique-entry-id-64https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/07563868da47d81e3dc99b1662193cbe-64.php#unique-entry-id-64Angst

Strak om de aarde
spant een angstig dunne schil.
We willen niet zien.

Björköby 2-8-2018

]]>Een dagReuma2018-07-30T15:31:11+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/f80df4d851944111c196cdc8129be0d8-62.php#unique-entry-id-62https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/f80df4d851944111c196cdc8129be0d8-62.php#unique-entry-id-62Een dag

Een dag geen pijn.
Een dag bevrijd.
Een dag rust.
Een dag.

Dag!

Björköby, 30-7-2018

]]>EmotieTanka2018-07-21T15:33:30+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/22a69b9c2ff4f93c7ea110f665000889-63.php#unique-entry-id-63https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/22a69b9c2ff4f93c7ea110f665000889-63.php#unique-entry-id-63Voor Erik

Emotie
De oude ging heen.
De jonge kende hem laat.
Ze waren verwant.

Vaak deelden ze hun passie,
hoe kort ook de tijd hen liet.


Björköby, 21-7-2018

]]>OnrustHaikuNömmen2018-07-21T15:29:09+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/a84b2b271c5ae65221bcfc7039e25839-61.php#unique-entry-id-61https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/a84b2b271c5ae65221bcfc7039e25839-61.php#unique-entry-id-61Onrust

Nömmen heeft geen rust.
Wind jaagt haar onstuitbaar op.
De zon ziet, en zinkt.

Björköby, 21-7-2018

]]>HoopHaiku2018-07-16T15:27:06+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/cf767a4698754154326161a300bb473a-60.php#unique-entry-id-60https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/cf767a4698754154326161a300bb473a-60.php#unique-entry-id-60Hoop.

Wolk, zilveromlijnd.
Haar regen bereikt ons niet.
Verschroeide aarde.

Björköby 16-7-2018

]]>ZomernachtHaiku2018-06-26T15:56:10+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/47a7c5036b802cc7c8198776a9fd2963-59.php#unique-entry-id-59https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/47a7c5036b802cc7c8198776a9fd2963-59.php#unique-entry-id-59Zomernacht

Staalblauw de hemel.
Wat wolken scherp getekend
in de noordse nacht.

Björköby, 2018-06-26

]]>KapotReuma2018-06-25T16:48:58+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/ffd9436ac6c963d4727b4879ea65ac32-58.php#unique-entry-id-58https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/ffd9436ac6c963d4727b4879ea65ac32-58.php#unique-entry-id-58Voor E.

Kapot
Kapot, dit lijf
maar moet er
toch mee verder.
Verder want kapot is
niet, is nooit,
het eind.

Dat einde, ooit,
dat zal ik, gotverr...,
zelf bepalen,
al levend,
slepend,
nimmer!
door wat
of wie
dan ook
beperkt.

De oorlog die
dit leven is,
die zal ik ooit
verliezen.

De slag van nu,
er volgen vast
nog vele,
die zal ik aangaan
telkens weer.

Ooit,
komt
de slag
die mij zal
vellen.

Dan is er rust
maar weet!
Dan hoef je niet te rouwen.

Dan heb ik geleefd,
bewonderd,
bovenal
jou liefgehad.


Björköby, 2018-06-25

]]>BeperkingReuma2018-06-05T15:04:41+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/e301c38fe28210bdadc06c05d1f3ed74-57.php#unique-entry-id-57https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/e301c38fe28210bdadc06c05d1f3ed74-57.php#unique-entry-id-57Beperking

Er is pijn in beperking
maar ook meesterschap.

Telkens weer dat gevecht
om
door beperking
heen
meesterschap
te benaderen.

Spaarzaam
de momenten
waar je die pijn,
die trap naar
meesterschap,
herkent.

Daar,
mag je rusten,
en vertrouwen in
aan wie je
je werk
toevertrouwt.

Björköby, 31-5-2018

]]>DroogHaiku2018-06-05T15:03:07+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/dcf779a7cc5c2131b4bc018ef5dd5684-56.php#unique-entry-id-56https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/dcf779a7cc5c2131b4bc018ef5dd5684-56.php#unique-entry-id-56Droog

Op wat ooit groen was
schroeit de zon genadeloos.
Prijs van de zomer.

Björköby, 31-5-2018

]]>14 meiAlgemeen2018-05-13T12:01:25+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/0335187f68b36bd723582684f45d6765-55.php#unique-entry-id-55https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/0335187f68b36bd723582684f45d6765-55.php#unique-entry-id-5514 mei

Op 14 mei veranderde,
verpulverde,
mijn vaders stad
voorgoed.

In het bouwrumoer van later
verdween het verleden
onverbiddelijk en
in een bruisend, stampend, heden
groeide ik nieuwsgierig op.

Soms kon hij nog wel zoeken
waar een geliefde plek
ooit was.

Bovenal waren we gelukkig in
een stad die snel genas.



Björköby, 11-5-2018

]]>VoorjaarNömmenNatuur2018-05-13T11:59:08+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/65113aaf475e8d5f6ad4398770fb0147-54.php#unique-entry-id-54https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/65113aaf475e8d5f6ad4398770fb0147-54.php#unique-entry-id-54Voorjaar

Nömmen is weer vloeibaar.
Ontworsteld aan het ijs.

Het voorjaar deed het smelten,
het lag er zo lang op.

Nu, samen met de wind,
kabbelt ze
de oren van m’n kop.

Björköby 6-5-2018

]]>4 meiAlgemeen2018-05-04T21:17:18+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/6efd66fec1b21790771a2aba292e68e0-53.php#unique-entry-id-53https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/6efd66fec1b21790771a2aba292e68e0-53.php#unique-entry-id-534 mei

‘Lieve poes’ schrijft Willem
aan Sofia
die later mijn moeder
zal zijn.

‘Honey bun’ schrijft John
aan Jane.
Hij heeft de avond niet
eens gehaald.

Ik houd even m’n bek.



Björköby, 4-5-2018

]]>PijnTankaReuma2018-05-04T21:14:49+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/57dc8b49490d0c518b2704c6974bed1c-52.php#unique-entry-id-52https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/57dc8b49490d0c518b2704c6974bed1c-52.php#unique-entry-id-52Pijn

Pijn, elke dag pijn.
Vechten dan, de zon zien en
doorgaan.
Werken aan
de rest van een leven dat
leefbaar is en blijven moet.


Björköby, 4-5-2018

]]>HertTankaDieren2018-04-30T17:05:51+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/a63bb77e01b1d53d8fe5b8bd5ee4b7ac-46.php#unique-entry-id-46https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/a63bb77e01b1d53d8fe5b8bd5ee4b7ac-46.php#unique-entry-id-46Hert

Roerloos staat het hert
en kijkt verveeld de weg af.
Op tijd geremd, de
schrik nog in de keel gesmoord.
Als ze ons ziet verdwijnt ze.


Björköby, 30-4-2018

]]>KraanvogelsHaikuDieren2018-04-29T16:49:12+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/76a64f53c9667375fe3b3e359d0a88cc-45.php#unique-entry-id-45https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/76a64f53c9667375fe3b3e359d0a88cc-45.php#unique-entry-id-45Kraanvogels

Geluidloos in de
ijle lucht een strakke V.
Ik ben even stil.

Björköby, 29-4-2018

]]>DichtertjeAlgemeen2018-04-25T15:56:43+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/8a2c31a21317beaf43aeeb140910e6d5-38.php#unique-entry-id-38https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/8a2c31a21317beaf43aeeb140910e6d5-38.php#unique-entry-id-38Dichtertje

Al dichtend
dichter bij
een gedicht
te komen.

Dichter bij?
of
dichter zijn?

Nooit zul je 't
zeker weten.

AvH, 2018-04-25

]]>Lente?NömmenNatuur2018-04-08T12:45:17+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/c5001665631eaea18230638daf232a45-36.php#unique-entry-id-36https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/c5001665631eaea18230638daf232a45-36.php#unique-entry-id-36Lente?

De zon brandt
genadeloos
op het ijs
dat kreunend nu
en dampend nog
de strijd verliest.

Nömmen
ontwaakt!

AvH 2018-04-08

]]>LisaAlgemeen2017-12-27T18:47:55+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/d182ed2d715f076c88b715ff5182460c-1.php#unique-entry-id-1https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/d182ed2d715f076c88b715ff5182460c-1.php#unique-entry-id-1Lisa

Fika na een concert.

Vrolijk, ontspannen
napraten.

Al pratend loopt ze
naar de piano en
opeens
vloeit daar Mozart
moeiteloos
de ruimte in.

AvH, 2017-12-27

]]>Wie?Dieren2017-08-02T18:53:57+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/f1c9267ac881ebd7ffceaf9ff10ab112-3.php#unique-entry-id-3https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/f1c9267ac881ebd7ffceaf9ff10ab112-3.php#unique-entry-id-3Genieten

Geluidloos, snel,
autonoom
en prominent aanwezig.

Ze is als jij er bent, op haar
condities uiteraard, maar
soms ook niet, waarom?

Nooit zal dat duidelijk zijn en
toch, wanneer het zacht geluid
van manifest genieten
klinkt, inmiddels op je schoot,
dan is ze daar.

De kat.


AvH, 2017-08-02

]]>Oorlog in m'n hoofd IIAlgemeen2017-08-02T18:50:08+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/cdf19aa8c4a7f8239236f2faac67c676-2.php#unique-entry-id-2https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/cdf19aa8c4a7f8239236f2faac67c676-2.php#unique-entry-id-2Oorlog in m'n hoofd II

Er is een maalstroom
in m'n hoofd die bijna
niet te temmen is,
die doorgaat,
ongebreideld
ondanks mijn futiel
verzet.

En toch, na lange, lange
jaren,
waar inzicht zwaar
bevochten werd,
was er,
niet immer nog,
maar soms slechts,
rust om orde af te dwingen.

Nu wegen jaren en mijn lijf is winter
maar zelfs de winter biedt een nieuw begin.

AvH, 2017-08-02

]]>ZomaarNömmen2017-07-09T18:55:30+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/7a0ea8ab8e60debaf76a0d9e87ad6d72-4.php#unique-entry-id-4https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/7a0ea8ab8e60debaf76a0d9e87ad6d72-4.php#unique-entry-id-4Zomaar

Nömmen leeft,
de wind bespeelt haar,
kinderen spelen
in haar ruime schoot.

Een bootje en
wat vogels jagen
beide op de vissen
die ze biedt.

Ik zie, ik luister
en verlang niets méér.

AvH, 2017-07-09

]]>Een week IIIFamilie2017-06-28T12:42:58+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/9a2bbe86fb06105e1fa40d7a36d1acb7-35.php#unique-entry-id-35https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/9a2bbe86fb06105e1fa40d7a36d1acb7-35.php#unique-entry-id-35Later

En na die week die zoveel helder maakte is wat er toen zich
openbaarde nooit meer in het dagelijks rumoer teloor gegaan.
Het is gebleven, onuitwisbaar, vast.

Verbonden zijn we, werd toen helder, verbonden
met een band, onzichtbaar, altijd daar.
Waar ooit die band werd saamgesmeed
daar waren we gelukkig, toen nog allen.

Nu vorderen de jaren die we welgemoed ervaren
want weten waar hun grondslag ligt.

AvH, 2017-06-28

]]>OpnieuwNömmen2017-06-15T12:41:12+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/b4ab0a229353825464b75e347e0d3e9d-34.php#unique-entry-id-34https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/b4ab0a229353825464b75e347e0d3e9d-34.php#unique-entry-id-34Opnieuw

En als opnieuw
het meer, de wind laat af,
zijn rust herneemt.

Dan is er nog de zon
die, rustig nu, zijn
dagelijkse baan
voleindt en weer
de aandacht
eist.

AvH, 2017-06-15

]]>NachtNömmen2017-05-27T18:46:14+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/ea017a4405a0ffa4bc386d50b4e6c0f5-0.php#unique-entry-id-0https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/ea017a4405a0ffa4bc386d50b4e6c0f5-0.php#unique-entry-id-0Nacht

De zon
zonk
en ook de
maan
zinkt weg.
Zo val ik
achterover
in de nacht.

AvH, 2017-05-27

]]>NömmenNömmen2017-05-06T12:38:20+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/261240ba90c81c00b5f7289f53c22412-33.php#unique-entry-id-33https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/261240ba90c81c00b5f7289f53c22412-33.php#unique-entry-id-33Nömmen

Zoals de late luie
middag,
de zon neigt neder
en de wind wordt stil,
het meer zijn geheimen
prijs laat geven.

Zo, smelten hemel
en aarde
stil
aaneen.

AvH, 2017-05-06

]]>Yuneken IIVrienden2017-03-12T12:36:36+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/cdfc88dc1c61c16c2e9059e880e460e0-32.php#unique-entry-id-32https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/cdfc88dc1c61c16c2e9059e880e460e0-32.php#unique-entry-id-32Yuneken II

Yuneken die ooit
Yun
zal zijn.

Gelouterd, bevochten,
gewonnen, gedragen,
door wie haar dierbaar
zijn.

Gelukkig.

Het is een wens,
maar wie niet wenst...

AvH, 2017-03-12

]]>MaFamilie2016-12-26T12:35:04+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/07afff23a7f21fa09ac1772a0bc713b5-31.php#unique-entry-id-31https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/07afff23a7f21fa09ac1772a0bc713b5-31.php#unique-entry-id-31Ma

Eeuwig zingen de bossen! zei ze en
keek op van weer zo'n zweedse streekroman
waarin, natuurlijk altijd met kerstmis, de dis
uitvoerig werd beschreven,
'Julbord', weet ik nu.

Innig tevreden was ze dan. Ik geloofde dat nooit.

Nu, in Björköby, giert de wind om het huis, en ja,
de bossen zingen, ik luister en geloof.

Ik had haar die werkelijkheid graag laten zien.

AvH, 2016-12-26

]]>YunekenVrienden2016-12-20T12:33:27+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/f5322d699f4660be68de3a5b2eee8833-30.php#unique-entry-id-30https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/f5322d699f4660be68de3a5b2eee8833-30.php#unique-entry-id-30Yuneken

Gezicht schuin tegen
de boekenkast
dan,
onhoorbaar haast,
'Heb een goeie verjaring',
en weg is ze.

Cadeau.

AvH, 2016-12-20

]]>Voor klein konijnVrienden2016-09-22T12:32:15+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/b295eb8597bdfcfc5b3b64dc044da7bc-29.php#unique-entry-id-29https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/b295eb8597bdfcfc5b3b64dc044da7bc-29.php#unique-entry-id-29(Voor klein konijn.)


Ooit

Eens, ooit, zul je beseffen
dat de storm in je hoofd nooit
zal gaan liggen, maar dat je, ouder,
wijzer, hem beheersen leert.

Eerst dan is het dat je kiest
in welke richting je die stroom
toelaat je mee te voeren naar
waar je jouw bestemming vindt.

De weg naar dat besef is zwaar,
dat kan ik nu wel zeggen maar
onbegaanbaar?
Nee want altijd
nieuw en soms verblindend licht.

Onthou dat licht, je straalt het nu al uit, maar
laat het altijd schijnen naar die je dierbaar zijn.

AvH, 22-9-2016

]]>Oorlog in m'n hoofdAlgemeen2016-08-18T12:30:57+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/35060f183207b0cc7aeb16d1e36a8c24-28.php#unique-entry-id-28https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/35060f183207b0cc7aeb16d1e36a8c24-28.php#unique-entry-id-28Oorlog in m'n hoofd

Soms, laat in de nacht, onrust.
Te laat, te wakker, dan, juist dan
komen de spoken, ze gaan niet,
ze blijven zolang ik niet ben.

Zijn?
Slapend ben ik niet.
Wakker dan, gevlucht voor
de spoken, drijfnat bezweet.
Rechtop in bed. Gestolen rust.

Terug?
De droom is weg.
Rust dan, geen slaap.

Björköby, 2016-08-18

]]>VoetAlgemeen2016-06-10T12:27:03+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/2bae7cc9089666707a794a3fc32af3f2-26.php#unique-entry-id-26https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/2bae7cc9089666707a794a3fc32af3f2-26.php#unique-entry-id-26Voet, een discussie

Bram: M'n voet beweegt weer!
Doe jij dat God? Zieltjes winnen? eikel!
God: Ik ook van jou.

AvH, 10-6-2016

]]>MensVrienden2016-05-18T12:47:03+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/5a88d443bb82cf404f3674744eeaa5c3-37.php#unique-entry-id-37https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/5a88d443bb82cf404f3674744eeaa5c3-37.php#unique-entry-id-37Mens

Soms, is er die lach
waarvan ik vrolijk word.
Schaterend, uitbundig, vrij!
Want een theoloog zien huilen
kan ik niet.

Twijfel, jarenlang, over wat
de essentie is van bestaan,
van zijn, van betekenis?
Maar een theoloog zien huilen
kan ik niet.

Alles heeft hij overwogen,
uitgekauwd, doorgeredeneerd
voor wie, waarom?
Maar een theoloog zien huilen
kan ik niet.

Voeten in de aarde!
Er zijn
voor wie dat nodig heeft.
Zo simpel ook
en juist
voor die de jouwe zijn.

En dan die theoloog, vooral die mens, zien lachen!
Dat kan ik, dan ben ook ik gelukkig.

AvH, 18-5-2016 (2018-04-08)

]]>96Familie2016-05-16T12:29:05+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/8258b9786775fcaa9cae244e9ba772b5-27.php#unique-entry-id-27https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/8258b9786775fcaa9cae244e9ba772b5-27.php#unique-entry-id-2796

96 jaar zou 'ie nu zijn.
96?
En alles zien en weten
wat nu gebeurt?

Nee, pa, je hebt bewust
afscheid genomen
van en vóór deze eeuw.

Misschien wel daarom
ben je er, samen, later, met
Sofia, wijsheid betekent die naam,

voor mij, voor ons, tastbaar,
nog elke dag.

AvH, 16-5-2016

]]>Een stille plek.Vrienden2016-05-02T12:25:28+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/5281c95772a85de8e80019040716262f-25.php#unique-entry-id-25https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/5281c95772a85de8e80019040716262f-25.php#unique-entry-id-25Een stille plek.

Er is in 't huis een stille plek
waar woorden, heel zorgvuldig
vertaald, geschikt, gewogen
worden opgetekend en geteld.

Die ze schrijft moet heel vaak
vluchten uit de dynamiek van
wie haar lief zijn, maar toch weg naar
waar ze schrijft en zijn kan, zelf.

Er is op die plek soms heel misschien
die vogel, je weet wel die je
soms nog wat vertelt van waar
ze is, terwijl ze naar jou kijkt.

Wees gerust, het is niet alleen die vogel
die jou ziet maar allen, allen om je heen.

AvH, 2-5-2016.

]]>Twijfelaar?Vrienden2016-05-01T12:23:35+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/e94c38612a4ffc3cf85be32fa89b9ff2-24.php#unique-entry-id-24https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/e94c38612a4ffc3cf85be32fa89b9ff2-24.php#unique-entry-id-24Twijfelaar?

Wie is het die steeds weer het gevecht aangaat,
de nederlaag, het onbegrip soms, vlot aanvaardt,
om er toch en altijd weer te zijn voor wie,
want jong en onervaren, dat offer niet herkent en
bot bruuskeert.

Die is het ook, die opeens de toetssteen is,
rustig, beschouwend en vooral nuchter
waaraan ik mijn ideeën scherpen kan in een
zinderend discours waarin we zoeken naar
wat nu ons leven bepaalt en beheerst.

Die is het die zo twijfelt aan wat hij toevoegt aan de zijnen
dat ik nu zeggen moet dat hij dat, juist aan allen, doet.

AvH, 1-5-2016

]]>Er zijnVrienden2016-04-23T12:21:54+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/7e95074e3ef3209d3e12138b618837e5-23.php#unique-entry-id-23https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/7e95074e3ef3209d3e12138b618837e5-23.php#unique-entry-id-23Er zijn

Hij is.
Al van verre word ik
waargenomen als ik
aan kom lopen.

Nauwelijks aangekomen begint
een stortvloed van feiten,
ervaringen maar ook van blijdschap
die hij ervaart.

Die blijdschap maakt
dat ik kan luisteren
zonder ergernis maar
met verwondering

voor dat feilloos geheugen
dat moeiteloos put uit
vergeten feiten, nu, vroeger,
er is geen onderscheid.

Hij is
mijn vriend.

AvH 23-4-2016

]]>StuiterbalVrienden2016-04-23T12:20:03+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/816fd1607da75b476f2a5074f7f9f277-22.php#unique-entry-id-22https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/816fd1607da75b476f2a5074f7f9f277-22.php#unique-entry-id-22Stuiterbal

Soms, als ik geluk heb, vang ik
een moment
van wat er in dat jagend hoofdje rondgaat.

Dan is 'ie even op een aarde
die ook ik begrijp.

Meestal zweeft 'ie zielsgelukkig
door zijn zelfgeschapen koninkrijk.

AvH, 23-4-2016

]]>Weerbarstig vlindertjeVrienden2016-04-13T12:18:24+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/3a28f65e680f8eb77042b3ea39a5c56a-21.php#unique-entry-id-21https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/3a28f65e680f8eb77042b3ea39a5c56a-21.php#unique-entry-id-21Weerbarstig vlindertje

Zo'n duister vlindertje dat vermoeid en boos
komt aangevlogen en dan, heel kort maar, landt
alvorens weg te vliegen na een snel bescheid
van wat er is gebeurd.

Ze wacht, verongelijkt, als ze is neergestreken op wie
haar kent, doorziet en innig liefheeft.

Dat die er is, dat weet ze, maar geeft het nimmer toe.

Ze is veertien en ze slaapt.

AvH
13-4-2016

]]>een week IIFamilie2016-03-17T12:16:00+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/8036e414c76ffd826743befaa339df01-20.php#unique-entry-id-20https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/8036e414c76ffd826743befaa339df01-20.php#unique-entry-id-20Een week.

Er speelt een spel van herinneringen, van discussie, van nieuwe, en oude, ervaringen die, toch nog, want aangeraakt, een inzicht openbaren dat er altijd was maar nooit herkend of zelfs bewust werd weggedrukt om slechts het dynamisch evenwicht van het zichtbare leven naar buiten te laten zien.

Dat te doorbreken, in zo korte tijd en toch zo volkomen, is een opening naar de vrijheid om opnieuw, hoe laat ook in een leven, een andere weg in te slaan en daar alsnog een licht te zien dat er altijd was voor wie het wilde zien.

Met wie ik was die week, die zal ik altijd dankbaar zijn voor wat te berde kwam en werd gewogen op de schaal waarop ik mijn antwoorden leggen kon zonder angst die schaal te zien zinken dieper dan waar wederzijds respect verloren gaat.

Zo te kunnen wisselen van inzicht, van gedachte, van passie en van ervaring.
Het was compleet.
Er was evenwicht.

AvH, 6-3-2016
(revisie 17-3-2016)

]]>VogelVrienden2016-03-10T12:14:29+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/6722e576c9ce032cf2a351076a490547-19.php#unique-entry-id-19https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/6722e576c9ce032cf2a351076a490547-19.php#unique-entry-id-19Vogel

Een vogel, zei ze, zal ik zijn maar,
wacht mij niet want als ik kom zal dat
je later, later pas, duidelijk worden, daar
waar jij gelukkig bent en waar ook ik daarom kan zijn.


AvH, 10-3-2016

]]>Een week.Familie2016-03-06T12:12:22+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/04fd3ce3baeccc1d40f5a7762599af17-18.php#unique-entry-id-18https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/04fd3ce3baeccc1d40f5a7762599af17-18.php#unique-entry-id-18Een week.

Er speelt een spel van herinneringen, van discussie, van nieuwe, en oude, ervaringen die, toch nog, want aangeraakt, een inzicht openbaren dat er altijd was maar nooit herkend of zelfs bewust werd weggedrukt om slechts het dynamisch evenwicht van het zichtbare leven naar buiten te laten zien.
Dat te doorbreken, in zo korte tijd en toch zo volkomen, is een opening naar de vrijheid om opnieuw, hoe laat ook in een leven, een andere weg in te slaan en daar alsnog een licht te zien dat er altijd was voor wie het wilde zien.

Met wie ik was die week, die zal ik altijd dankbaar zijn voor wat te berde kwam en werd gewogen op de schaal waarop ik mijn antwoorden leggen kon zonder angst die schaal te zien zinken dieper dan waar wederzijds respect verloren gaat.
Zo te kunnen wisselen van inzicht, van gedachte, van passie en van ervaring. Veel zal ik nog kunnen leren.
Het was compleet.
Er was evenwicht.

AvH, 6-3-2016

]]>SlauerhoffAlgemeen2016-02-04T12:10:59+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/c78be2673fab4c65215ca29608e53430-17.php#unique-entry-id-17https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/c78be2673fab4c65215ca29608e53430-17.php#unique-entry-id-17Gejat van Slauerhoff

In een gedicht daar kan ik leven,
daar is geen pijn,
daar kan ik zijn.
Geen lijf, geen angst, geen angst en beven.

Maar hier, op aard, daar woont mijn lijf,
bij dit gedicht en bij wat pijn
zonder die ik niet mijzelf zou zijn.
Ik ben, ik schrijf, en ondanks alles, blijf

in een gedicht?
Maar daar is zij niet
met wie ik al zo lang gelukkig ben.
Die mij, en ik haar, heb gekozen en
die mij nooit een ogenblik verliet.

In een gedicht kan ik niet altijd zijn.
Bij m'n geliefde wel, desnoods met ook wat pijn.

Björköby, 2016-02-04

]]>Kopie?Algemeen2016-02-01T12:07:16+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/7f688242e4eacde1d13c640498d6dda7-16.php#unique-entry-id-16https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/7f688242e4eacde1d13c640498d6dda7-16.php#unique-entry-id-16Kopie?

Er is van ieder een kopie
die zelf natuurlijk dat niet ziet
want kent wie hem ontmoet nog niet,
of nooit want ik alleen weet wie ik zie.

AvH, 1-2-2016

]]>Contact!AlgemeenProza2015-12-23T12:02:49+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/95525fe5c1896e287f884afcd6c4bff8-15.php#unique-entry-id-15https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/95525fe5c1896e287f884afcd6c4bff8-15.php#unique-entry-id-15Contact!

We zijn net weer eens de hele dierentuin doorgelopen. Daarna nemen we vaak een wijntje bij het restaurant voorin de tuin.
M'n favorite plaats, want uitzicht op het Siamang verblijf, met een variant op de Gibbon erin, de Siamang dus. Daarvoor kom ik in de dierentuin, voor de katten en de apen, in die volgorde.

Een van de Siamangs, er zijn er nu drie, komt vooraan zitten en het lijkt wel of 'ie me aankijkt.
Wat zou zo'n dier nu denken overpeins ik, enigszins geholpen door de alcoholische versnapering.
"Dat ik hier heel graag wel eens uit zou willen, zuipschuit!". De boodschap komt luid en duidelijk door, alsof ik een hoofdtelefoon op heb.
Als ik zover van de schrik bekomen dat ik weer naar de kooi durf te kijken zit hij nog steeds in dezelfde houding naar me te kijken.

Dit kan niet, stel ik mezelf gerust. Dit geloof ik gewoon niet basta!
"Hallo! Ben ik in beeld, ik probeer je wat te zeggen!". Opnieuw komt het binnen alsof het midden in m'n hoofd uitgesproken wordt.
"Zit jij tegen mij te praten?" probeer ik hem halfslachtig toe te "denken", maar er komt geen antwoord. "Geef me dan een teken" probeer ik nog.

Te veel gedronken is mijn eindconclusie. Ik geloof het echt niet, stel ik mezelf ten overvloede gerust.
Als we huiswaarts gaan zie ik dat hij weg is. Naar het binnenverblijf waarschijnlijk.
Ik kan het niet nalaten toch nog langs de kooi te lopen op weg naar de uitgang.
Vooraan in de kooi is een stukje zand schoongeveegd.

"Thomas!" staat er met grote letters.
]]>BaldricDieren2015-10-04T11:59:51+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/1d23fc0492f30e1274386776a8b9345a-14.php#unique-entry-id-14https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/1d23fc0492f30e1274386776a8b9345a-14.php#unique-entry-id-14Baldric

Ik zag hem langzaam minder worden
Maar een kat zien sterven wil ik niet.

Ik heb goede raad gezocht
Maar een kat zien sterven kon ik niet.

Ik heb z'n ogen zelf gesloten
Maar een kat zien sterven kan ik niet.

AvH, 4 oktober 2015

]]>MairaellVrienden2015-08-20T11:57:38+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/bac69453cf7ca1645dd754765bbb26f0-13.php#unique-entry-id-13https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/bac69453cf7ca1645dd754765bbb26f0-13.php#unique-entry-id-13Mairaell

Zo'n heel nieuw burgertje
geland op deze bol.
Ze is er welkom weten we.
Haar ontvangst is liefdevol.

De wereld is niet altijd mooi,
dat is een treurig feit.
Maar Mairaell wordt door jullie,
op die wereld voorbereid.

Die zekerheid, dat veilig huis,
daar groeit ze nu in op.
Daar kan ze zijn en worden
wat ze wil, dat mensje in de dop.

Na deze chûte voor jou één wens,
Mairaell Zaniane Freemelinn, word een complete mens!


AvH, 20-8-2015

]]>SofiaFamilieProza2015-08-11T11:53:07+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/679091f7aff926036d9926992db06268-11.php#unique-entry-id-11https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/679091f7aff926036d9926992db06268-11.php#unique-entry-id-11Sofia

We zijn met vakantie. Nou ja, vakantie, het is ons laatste verblijf in Nederland vóórdat we voorgoed naar Zweden verdwijnen. We hebben dertig jaar in Amersfoort gewoond, nooit iets gezien, en nu, op de valreep, zien we dingen in de buurt die je als ingeslapen inwoner nooit bezoekt.
Zo komen we dus binnenlopen bij een omgebouwde boerderij, het Gagelgat.

Nooit van gehoord en nu voor 't eerst.

We zijn niet de enige bezoekers. Er is nog een ander gezin dat ook de boerderij bezoekt, beziet en toegankelijk maakt voor oma, want die is er ook bij.
'Er is ook een lift oma!' hoor ik, en daar staat ze, m'n eigen moeder op ongeveer dertien jarige leeftijd. Het is die oude foto in m'n familie-archief die dat moment mogelijk maakt.

Zorgzaam loopt ze naar de oude dame toe, maar die is al te moe voor zo'n opgang. Ze heeft 't leven al gezien en is er tevreden mee.
Ik overweeg, heel kort, het meisje aan te spreken, maar ik laat haar en bewaar de illusie.
De dood bestaat niet, concludeer ik, het leven, ieders leven, begint gewoon opnieuw.

AvH, 11-8-2015]]>Ik heb een kind gertrouwd.Familie2015-05-03T11:49:28+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/9f85c4e66135cdc69c562efcd7dd900f-10.php#unique-entry-id-10https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/9f85c4e66135cdc69c562efcd7dd900f-10.php#unique-entry-id-10Ik heb een kind getrouwd.

Er blijft een kind in elke vrouw.
Soms zichtbaar nog, maar meestal niet.
Te veel gezien, te veel verdriet?
Bedolven onder wat ze weten wou?

Ze leeft, ze ziet, ze is, maar dan
is leven anders dan gedroomd.
Hard, nuchter, van dromen afgeroomd.
Het kind in haar? Waar leeft het van?

Van hoop, van onverstoord vertrouwen
op die merel, die koolmees of die kat
die er altijd zal zijn op Ellens pad.
Het enige waarop ik nu nog kan bouwen

is, dat er dat kind nog is, zo puur en rein
en dat ik moet zorgen dat het er kan zijn.

AvH
3-5-2015

]]>Harm in een HaikuAlgemeenHaiku2015-03-20T11:56:25+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/c1bc4c1e4bda71a3978db763af02d6d6-12.php#unique-entry-id-12https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/c1bc4c1e4bda71a3978db763af02d6d6-12.php#unique-entry-id-12Harm in een Haiku

Harm heeft gelopen.
Lopen, dat is zijn leven.
Nog heel lang hoop ik.

Björköby, 20-3-2015

]]>OnmachtAlgemeen2015-01-06T11:47:16+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/c2a824a921d0537367436b7b7a8c5c1f-9.php#unique-entry-id-9https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/c2a824a921d0537367436b7b7a8c5c1f-9.php#unique-entry-id-9Onmacht

Ik was een kind en kon nog huilen,
puur uit kinderlijk verdriet.
Veel te snel al, niet veel later, was die kracht er niet.
Ik was al weg, op pad langs levens klem en kuilen.

Geliefden waren er, zo velen, wier leven hen te snel verliet.
En ik?
Ik zocht niet meer maar werd gelukkig met wie ik later heb ontmoet.
Met één blik op een schietbaan heb ik haar, en het geluk begroet.
Maar huilen om wie ik had verloren? Huilen, nee, dat kon ik niet.

M'n liefste ben ik gaan waarderen toen leven niet vanzelf meer sprak
en toen ze onvermoeid heeft volgehouden, sterker, sterker nog dan ik.
We zijn er nog, en heel gelukkig in een nieuw leven met een nieuwe blik.
Daar kan ik, daar kunnen wij, zo moet ik zeggen, leven onder een eigen dak.

Wie ik verloor zal bij me blijven, voor hen is er geen ver verschiet.
Maar huilen om wie ik heb verloren? Huilen, nee, dat kan ik niet.

Bram, 6 januari 2015

]]>Gezin in vijf kwatrijnenVrienden2014-12-30T11:42:58+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/aabd27b5b04fe9cff68c7fdebfda4d1b-8.php#unique-entry-id-8https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/aabd27b5b04fe9cff68c7fdebfda4d1b-8.php#unique-entry-id-8Gezin in vijf kwatrijnen

Joke

Heel erg moe maar ook heel blij.
Aangekomen in haar huis,
haar nieuwe Zweedse thuis.
Veel gestress moet nu nog komen, veel gestress is al voorbij.

Han

Regelend, vermoeid maar niet verslagen.
Voor ieder is een vriendelijk woord
en zonder merkbaar daar te zijn komt alles toch op tijd aan boord.
Nu komt snel de tijd voor rust en mooie dagen.

Nathan

Aandachtig soms en heel oplettend
loopt hij in z'n nieuwe wereld rond.
Vrolijk van wat hem vertrouwd is, dat het hem opnieuw weer vond.
Hier wordt Nathan heel gelukkig, heel? Ik zeg zelfs meer: ontzettend!

Yun

Yun is boos op heel de wereld, heel de wereld, iedereen!
Ze is er wel maar ook weer niet
want wat je ziet is haar verdriet.
Gelukkig heeft ze Han en Joke, die kijken door dat alles heen.

Moseo

Moseo die kleine koning
loopt door zijn wereld met gemak.
Soms, niet eens zo heel erg merkbaar, neemt 'ie iedereen op de hak.
't Is hem snel al weer vergeven in zijn verre nieuwe woning.

Bram, 30-12-2014

]]>RustFamilie2014-12-22T11:41:18+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/f7399448864bbe81818fc86d26a12c52-7.php#unique-entry-id-7https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/f7399448864bbe81818fc86d26a12c52-7.php#unique-entry-id-7Rust

Er is mij iemand weggenomen
die ik misschien niet missen kon.
Ze was pas laat, en in de late zon
gelukkig, onder stille bomen.

Geluk, ze heeft er voor gestreden
tegen, soms, van wie ze hield,
en die haar juist ontzegden diegene die haar had bezield.
Had ik dat, en toen, begrepen, dan had ik toen, voor haar gebeden.

Langzaam en hard, zo is het leven.
Het sloopt, het maakt de dagen één.
Verloren, die herinneringen, er blijft ten eind van alle géén.
Dan rest alleen nog maar dat ene, het eindelijk, eindelijk overgeven.

Daar ga je, en je wordt begroet, door allen die, zoals je wist,
jou zullen ontvangen, daar waar je werd gemist.


Bram, 22 december 2014

]]>NitaFamilie2014-12-14T11:38:04+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/172948817f9ac4cb34ffcb7080070b8c-6.php#unique-entry-id-6https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/172948817f9ac4cb34ffcb7080070b8c-6.php#unique-entry-id-6Boos, maar niet op jou.

Warm en vriendelijk was je,
voor ons, kinderen, de zon.
Je maakte dingen mogelijk
als het, soms bij ons, niet kon.
Later pas, heb ik begrepen
dat jij het was, die rijke bron.

Gelukkig werd, en ben je gebleven,
gelukkig met Nanda, trouwe levensgezel.
Geloof en hoop, en ook de liefde
die pasten bij je, wonderwel.
Dan komt de tijd met al zijn jaren,
die drukken, slopen, tot Donne's bell.

Nog één maal mag ik je bezoeken, te snel, ik ga, verdomd, verdriet!
Daar lig je, koud, en ja, daar lig je.
Ik zie je maar je bent er niet.

Bram, 14 december 2014

]]>Tante RieAlgemeen2012-04-30T11:35:21+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/3615632ee06f6f211dc093d0a3849ead-5.php#unique-entry-id-5https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/3615632ee06f6f211dc093d0a3849ead-5.php#unique-entry-id-5Tante Rie

Ze komt half omhoog uit haar stoel.
Kom je snel weer?
Haar ogen schitteren.
100 is ze, en nog…

AvH 30-4-2012

]]>LouKinderkamp1995-07-06T19:32:37+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/7424a8760ade65f9c02e25c4379b7f46-50.php#unique-entry-id-50https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/7424a8760ade65f9c02e25c4379b7f46-50.php#unique-entry-id-50Lou

Als ze danst
is het ritme
waar het
allemaal
begonnen
is
terug.



AvH, 6-7-1995

]]>JudithKinderkamp1995-07-06T16:30:30+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/dc2e2ad035ccaedb341b4584de490952-49.php#unique-entry-id-49https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/dc2e2ad035ccaedb341b4584de490952-49.php#unique-entry-id-49Judith

Meestal gewoon beneden
soms in haar eigen
verhaal.
Onbereikbaar,
ver weg,
Gelukkig?
Onbekend.


AvH, 6-7-1995

]]>Esther IIKinderkamp1995-07-06T16:27:31+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/b27509c4379193cbc32ae3e30b8bd9fa-48.php#unique-entry-id-48https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/b27509c4379193cbc32ae3e30b8bd9fa-48.php#unique-entry-id-48Esther II

De lage zon schuin
in de treincoupé,
slaapt ze bijna
de trein,
de wereld,
haar wereld,
uit.


AvH 6-7-1995

]]>Esther IKinderkamp1995-07-05T16:25:17+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/e071d3fbd7e67bfb5e7a6679808f6e32-47.php#unique-entry-id-47https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/e071d3fbd7e67bfb5e7a6679808f6e32-47.php#unique-entry-id-47Esther I

In de treincoupé
zit ze links
en kijkt
de trein,
de wereld,
uit.


AvH, 5-7-1995

]]>NellyKinderkampHaiku1992-08-24T16:34:32+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/8f2002f3c9ef01e71bc2deb5db2db596-51.php#unique-entry-id-51https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/8f2002f3c9ef01e71bc2deb5db2db596-51.php#unique-entry-id-51Nelly

Avond wandeling
Mag ik jou een hand geven?
Kind, eerlijk van angst.


AvH, 24-8-1992

]]>Voor M.Vrienden1987-12-03T16:32:25+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/5245ca5f32672f68c9f4233667508424-43.php#unique-entry-id-43https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/5245ca5f32672f68c9f4233667508424-43.php#unique-entry-id-43Voor M.


Contact

Je stond er wat verlaten.
Cairo spoelde luidruchtig langs je heen.
Ik zag je, en herkende,
en was niet meer alleen.


Amesfoort, 3-12-1987

]]>KievAlgemeen1986-05-03T16:36:24+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/ee231a243b993ed18779121182333e36-44.php#unique-entry-id-44https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/ee231a243b993ed18779121182333e36-44.php#unique-entry-id-44Kiev

Papa, waar ligt Kiev?
Kiev ligt achter het ijzeren gordijn.
Niet dat het veel uitmaakt,
er is niemand meer.
Alles is er
dood.


Borne, 3-5-1986

]]>JijAlgemeenHaiku1985-04-25T16:17:44+02:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/0b07aeedfd7a15cf30f59db2d84b48c1-39.php#unique-entry-id-39https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/0b07aeedfd7a15cf30f59db2d84b48c1-39.php#unique-entry-id-39Jij

Opeens ben je er.
Tastbaar, maar van een afstand.
Schok van herkenning.


Borne, 25-4-1985

]]>IjsafzettingAlgemeenHaiku1985-01-12T16:21:34+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/55245176fcad4d4795aff96dc8ba4a09-40.php#unique-entry-id-40https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/55245176fcad4d4795aff96dc8ba4a09-40.php#unique-entry-id-40Ijsafzetting

Mijn wagen start niet.
Als ik uitgevloekt ben zit
de voorruit vol rijp.


Borne, 12-01-1985

]]>StukAlgemeenHaiku1984-12-10T16:26:24+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/8c73d2846651dad838a83ec218bc6904-41.php#unique-entry-id-41https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/8c73d2846651dad838a83ec218bc6904-41.php#unique-entry-id-41Stuk

Volmaakt bewegen
wordt pas werkelijk gezien
als je zelf stuk bent.


Borne, 10-12-1984

]]>KennisAlgemeenHaiku1984-11-30T16:30:17+01:00https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/fd6302fc9e33435c2902627df2efa9ff-42.php#unique-entry-id-42https://macbram.nl/styled-2/blog-2/files/fd6302fc9e33435c2902627df2efa9ff-42.php#unique-entry-id-42Kennis

Kennis vergaren
is telkens weer beseffen
hoe weinig je weet.

Borne, 30-11-1984

]]>