Reuma

Lijf

Lijf

68 jaar heb ik
dit lijf
door mijn leven
gesleurd.

Steeds vaker laat het
me in de steek.

Ik lach het uit!
en geef niet op.

Nog niet.


Björköby, 2020-04-28

Soms

Soms

Soms kijk ik van een afstand
naar die oude wankele man
die ik geworden ben.

Dan ben ik even heel,
maar in het verleden.
Ik kan
niet
terug.


Björköby, 2020-04-11

Bekentenis

Bekentenis

Een gedicht schrijven,
pijn!
Ja, maar, probeer toch,
pijn!
Waarover dan?
Pijn.

Björköby, 23-8-2019

Een dag

Een dag

Een dag geen pijn.
Een dag bevrijd.
Een dag rust.
Een dag.

Dag!

Björköby, 30-7-2018

Kapot

Voor E.

K
apot
Kapot, dit lijf
maar moet er
toch mee verder.
Verder want kapot is
niet, is nooit,
het eind.

Dat einde, ooit,
dat zal ik, gotverr...,
zelf bepalen,
al levend,
slepend,
nimmer!
door wat
of wie
dan ook
beperkt.

De oorlog die
dit leven is,
die zal ik ooit
verliezen.

De slag van nu,
er volgen vast
nog vele,
die zal ik aangaan
telkens weer.

Ooit,
komt
de slag
die mij zal
vellen.

Dan is er rust
maar weet!
Dan hoef je niet te rouwen.

Dan heb ik geleefd,
bewonderd,
bovenal
jou liefgehad.


Björköby, 2018-06-25

Beperking

Beperking

Er is pijn in beperking
maar ook meesterschap.

Telkens weer dat gevecht
om
door beperking
heen
meesterschap
te benaderen.

Spaarzaam
de momenten
waar je die pijn,
die trap naar
meesterschap,
herkent.

Daar,
mag je rusten,
en vertrouwen in
aan wie je
je werk
toevertrouwt.


Björköby, 31-5-2018

Pijn

Pijn

Pijn, elke dag pijn.
Vechten dan, de zon zien en
doorgaan.
Werken aan
de rest van een leven dat
leefbaar is en blijven moet.



Björköby, 4-5-2018